Quote from audrey34 on September 16, 2026, 3:35 am

 

Səhər saat altıdır. Bakının küləyi pəncərəni döyür, mən isə mətbəxdə çaydanı ocağa qoyuram. Adi bir payız səhəri idi, elə bil heç nə dəyişməyəcəkdi. Amma həmin gün işdən çıxarıldığımı öyrəndim. On il çalışdığım şirkətdə artıq mənə yer yox idi. Əvvəl heç nə hiss etmədim, sonra isə elə bir boşluq gəldi ki, sanki evin divarları məni sıxdı. Günlər eyni keçirdi: səhər dur, qəhvə iç, iş axtar, axşam yat. Bir həftə belə davam etdi. Sonra anladım ki, mənə sadəcə diqqətimi yayındıracaq bir şey lazımdır.

O vaxt dostum Rəşad mənə dedi ki, telefonda oyun oynamaqdan yorulubsa, aviator tipli oyunları sınasın. Elə həmin axşam yataq otağında oturub mostbet aviator yükle sözünü axtardım. Nə gözlədiyimi özüm də bilmirdim. Səhəri gün telefonuma yüklədim və ilk cəhdi etdim. Kiçik məbləğ qoydum, çünki böyük risk götürmək fikrim yox idi. Oyunun məntiqi sadədir: təyyarə qalxır, uçur, sonra bir yerdə yox olur. Əsas odur ki, öz xəttini vaxtında çəkəsən. İlk dəfə çox gec toxundum və heç nə qazanmadım. Amma qəribədir, uduzmaq məni qorxutmadı, əksinə, marağımı artırdı.

Növbəti günlərdə oyunu anlamağa başladım. Səhər yeməyindən sonra on beş dəqiqə oturub oynayırdım. Bəzən heç nə qazanmırdım, bəzən kiçik məbləğ geri qayıdırdı. Bir gün isə gözləmədiyim an gəldi. Otaq sakit idi, telefon əlimdə, təyyarə qalxırdı və mən qərar verdim ki, bu dəfə bir az gözləyim. Nəticə məni təəccübləndirdi. Böyük məbləğ deyildi, amma həmin gün borclarımın bir hissəsini bağladım və özümə yeni ayaqqabı aldım. Bu, maddi qazancdan çox psixoloji bir rahatlıq idi. Sanki beynimdəki pərdə aralandı.

Yavaş-yavaş oyun mənim üçün darıxdırıcı bir vərdişdən daha çox bir növ idmana çevrildi. Çünki burada əsas şey sürət deyil, səbrdir. Hər dəfə mostbet aviator yükle deyəndə yadıma düşür ki, bu platforma mənə sadəcə oyun deyil, həm də müəyyən bir intizam öyrətdi. Düzünü deyim, əvvəllər mən impulsiv adam idim. Elə bilirdim ki, hər şeyi dərhal əldə etmək lazımdır. Amma aviator məni öyrətdi ki, gözləmək də bir bacarıqdır. Təyyarə nə qədər uçsa, risk bir o qədər artır. Elə buna görə də özümə kiçik bir qayda qoydum: heç vaxt qazancımın yarısından çoxunu yenidən oyuna qoymuram.

Bir dəfə qışda, dekabrın sonlarında, evdə tək idim. Qar yağırdı, küçədə heç kim yox idi. Həmin gecə oyunu açdım və gördüm ki, balansımda kifayət qədər vəsait var. Düşündüm ki, axırıncı dəfə oynayım, sonra yatım. Elə həmin axşam xüsusi bir şey oldu: art arda bir neçə dəfə düzgün qərar verdim. Nəticədə qazancım kifayət qədər yaxşı oldu. Səhər açılanda isə özümü yorğun, amma məmnun hiss etdim. Elə bil ki, bütün ilin yükü çiyinlərimdən düşdü. Həmin pulu ailəmə xərclədim, anama qış paltosu aldım. Anam soruşdu ki, hardan gəldi, mən də dedim ki, bir az şanslı günlərim oldu. Yalan demədim, sadəcə təfərrüatı danışmadım.

Bəzən insanlar məndən soruşurlar ki, bu oyun asılılıq yaratmır? Düzünü deyim, hər şey insanın özündən asılıdır. Mən bunu bir hobbi kimi qəbul edirəm. Gün ərzində işləyirəm, axşam isə yarım saat oturub oynayıram. Əgər özümü əsəbi hiss edirəmsə, ümumiyyətlə açmıram. Çünki əsəbi halda qərar vermək olmur. Bir dəfə belə olmuşdu: işdə problem var idi, axşam evə gəlib oyunu açdım və həmin gün hər şeyi uduzdum. O gün anladım ki, oyun əyləncə üçündür, stress boşaltmaq üçün deyil. İndi isə əvvəlcə çay içirəm, musiqiyə qulaq asıram, başımı boşaldıram, sonra isə telefonu götürürəm. Bu kiçik vərdiş mənə çox kömək etdi.

Yaz gələndə isə tamam başqa bir əhval olur. Mart ayında balkonda oturub oynayırdım. Günəş batırdı, qonşuların uşaqları həyətdə qaçırdı. Həmin gün balansımı artırmaq qərarına gəldim və gözlədiyim nəticəni aldım. Amma ən maraqlısı o idi ki, həmin gün mənə zəng gəldi və yeni iş təklifi aldım. Elə bil ki, kainat mənə işarə edirdi: səbr et, hər şey öz vaxtında olacaq. O gündən sonra aviator mənim üçün sadəcə bir oyun deyil, bir növ düşüncə tərzi oldu. Çünki burada hər şey ehtimal üzərində qurulub və sən heç vaxt tam əmin ola bilməzsən. Elə həyat da belədir.

Bir müddət sonra dostum Rəşad məndən soruşdu ki, yenə oynayırsan? Mən dedim ki, bəli, amma indi daha şüurlu. O da güldü və dedi ki, sənə mostbet aviator yükle məsləhətini mən vermişdim, indi görürəm ki, sən bundan bir dərs çıxarmısan. Əslində elə də olub. Mən bu oyundan pul qazanmağı öyrənmədim, özümü idarə etməyi öyrəndim. Bu, mənim üçün ən böyük qazanc oldu. Çünki pul gəlir və gedir, amma özünə nəzarət qabiliyyəti qalır.

Yay aylarında isə bir dəfə elə bir axşam oldu ki, heç nə qazanmadım, amma çox gülməli bir hadisə baş verdi. Oyun zamanı telefonumun şarjı bitdi və mən məcburən dayandım. Elə həmin an təyyarə partladı və mən uduzmadım. Bu mənə göstərdi ki, bəzən uduzmaq da qazanmaqdır. Elə həyatda da belədir: bəzən dayanmaq lazımdır, davam etmək yox. Bu kiçik hadisə məni çox düşündürdü. O gündən sonra qərarlarımı daha soyuqqanlı verməyə başladım.

İndi geriyə baxanda görürəm ki, həmin işsiz qaldığım payız günü mənim üçün bir dönüş nöqtəsi olub. Bəlkə də o vaxt ən yaxşı qərarım telefonu götürüb yeni bir şey sınamaq idi. Bəli, bu sadəcə bir oyun idi, amma mənə yeni bir baxış bəxş etdi. İndi mən işləyirəm, axşamlar isə yarım saat özümlə tək qalıram. Bəzən qazanıram, bəzən uduzuram. Amma əsas olan odur ki, bu prosesdən zövq alıram və heç vaxt özümü itirmirəm.

Sonda bir şeyi deyim: hər şeyin öz yeri və vaxtı var. Əgər sən də bu cür oyunlara maraq salırsansa, əvvəlcə özünə sual ver: mən bunu niyə edirəm? Əgər cavab əyləncədirsə, buyur, sına. Əgər cavab qazancdırsa, ehtiyatlı ol. Çünki həyatda ən böyük uduş, özünü tanımaqdır. Mən bunu bir payız səhəri, çay içərkən anladım. İndi isə hər dəfə telefonu əlimə götürəndə bu fikri xatırlayıram. Və bilirəm ki, nə qədər ki, özümə nəzarət edirəm, oyun mənim üçün həmişə maraqlı və təhlükəsiz qalacaq.